يک کلمه حرف حساب!

ربنا امنا فاغفرلنا و ارحمنا و انت خير الراحمين. (سوره المؤمنون آيه 109)
پروردگار ما، ما به تو ايمان آورديم ما را ببخش و بيامرز و به ما رحم كن كه تو بهترين بخشندگانى.
———–
سلام به همه دوستان…دوباره ماه خدا از راه رسید، من که بنده بسیار بدی هستم، ولی باز هم امیدم به خداست که من را ببخشد و از گناهانم بگذرد.
آره؛ درسته؛ قبول دارم…همه وقتی ماه رمضان می شه یاد بدی ها و گناهاشون می افتند…کاش همیشه حس رمضان در دل ها بود…
دوستان من را نیز از دعای خیر خودتان در این شب و روزهای عزیز بی نصیب نگذارید. این کلیپ زیبا را نیز که درباره آغاز ماه مبارک رمضان است، ببینید.
در ضمن متن زیر را در جایی خواندم که بسیار از آن لذت بردم وامیدوارم از آن استفاده کنم، مطلب را نوشتم اینجا شاید شما نیز بخوانید.
از کلمه هایی که برای روزه در قرآن به کار رفته است، سیاحت است. فرق سیر با سیاحت در این است، در «سیر» انسان باید مسیری را از اول تا آخر برود. هدف طی مسیر است، با هر سختی و مشکلی که می خواهد باشد؛ ولو این که حالت هم از این سیر به هم بخورد. اما در سیاحت، شما مسیر را طی می کنید، اما طی کردنی که همراه با لذت و تفرج است. روزه هم سیاحت است. شما در ماه رمضان باید در قرآن سیاحت کنید، نه سیر. سیر این است که بگویید: می خواهم امروز این یک جزء را تا آخر بخوانم و هدفتان تمام کردن آن یک جزء بشود، به هر زور و زحمتی که باشد. اما سیاحت یعنی این که تا به آیه ای رسیدید که احساس کردید با آن آیه سیم شما وصل شده، همان یک آیه را بگیرید و از آن بهره مند شوید.
التماس دعا از تک تک آفریدگان خدا…