انتظار


به نام آنکه داشتنش جبران تمام نداشتنی هاست ……
سلامی از نای جان به بیکرانه ی دریا به ناخدای ایمان و رسول عشق به تنهاترین گل جا مانده از صحرای کربلا ، به یگانه غنچه ی نرگس ، سلامی گرم از دیار قربت از مشهد از شهر غربت امام غریبم به امام مظلومم .
مهدی جان
چه کنم ، دلم از غربت نرگسهای این باغ سخت گرفته است ، خسته ام پاهایم تاول زده است ، لبهایم از دعا خشکیده است ، شاید خواب ، شاید تنهایی مرا از آن عشق بزرگ که در افق منتظر است برهاند .
نمی دانم شاید یاد تو التیام بخش خستگیهایم باشد .
مهدی جان
یاد روی تو ، پاکی دریا، صداقت باران ، زلالی چشمه ساران وآواز مرغ عشق را در صبح دم تنهایی هایم در گوشم طنین انداز میکند و نشانه های عشق به خدا را در دشتهای سر سبز ایمان برایم به تصویر میکشد .
تا کی باید بگویم :
کام هر جوینده ای را آخریست *** منتظر را منتهی کام نیست؟
به امید روزی که سال تحویل را با ظهور تو آغاز کنیم….
اولین نوشته ام در فروردین سال 1384تقدیم به مولایم امام زمان(عج)…..

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: