راه هایی برای بهبود کیفیت آموزش

راه هایی برای بهبود کیفیت آموزش
راه هایی برای بهبود کیفیت آموزش
هر گاه احتیاجات اولیه کودک برآورده نشود، نمی توان انتظار داشت که با حواس جمع سر کلاس حاضر باشد و در یادگیری کوشش کند. بازدید از خانه کودک می تواند با اهداف از پیش تعیین شده ای انجام شود.
زنگ مدرسه به صدا درمی آید. سر کلاس بچه ها کنار هم وول می خورند. زمزمه ای به گوش می رسد. آقا اجازه زنگ خورد و تکرار می شود، معلم تسلیم شده و کلاس را ترک می کند و کلاس پر می شود از هیاهوی شادی، شتاب برای بیرون پریدن از کلاس و رفتن به فضای باز مدرسه و سرازیر شدن در خیابان و کوچه پس کوچه های محل، کیف ها در هوا می چرخد و فریاد شادی منتشر می شود، ناظم سعی می کند نظم را حفظ کند، نظمی که همیشه متلاشی می شود با شیطنت کودکان.
شهریور بوی مدرسه در مشام می پیچد و کله پر می شود از بوی چوب نیمکت های کهنه که هر سال اسمی جدید بر آنها کنده می شود؛ نوید، پیمان، علی، فرشید، حسین و … یادگاری سالهای دور و نزدیک کنده روی چوب ضخیم نیمکت.
باد شهریور که می وزد به خاطر می آوریم که برای بچه مدرسه ا ی ها فکری بکنیم، کیف پارسال را وارسی می کنیم، شاید با وصله بتوان امسال هم قابل استفاده اش کرد.
لباس ها، اما حکایت جدیدی دارند؛ با این قد کشیدن روز به روز کودکان، هر سال شلوارها کوتاه می شود و دست ها از آستین بیرون می ماند، پس باید به فکر رخت و لباس جدید بود.
شهریور است، تا دیر نشده، باید به فکر بود. راستی کاپشن پارسال برادر بزرگتر امسال به کار برادر کوچک می آید؟
معلم ها در تمدد اعصابشان کوشش می کنند تا سال بهتری با روی خوش تری در کنار کودکان باشند.
چقدر شاگردها را می شناسیم
معلم به صورت تک تک بچه ها نظر می کند، از روی قد همه را می چیند و بالاخره کلاس، رسمی می شود. بعضی ها با شاخه ای گل آمده اند تا روز اول مدرسه را به معلم جدید عزیز تبریک بگویند.
قد و نیم قدها یکی یکی بلند می شوند و نام هایشان را می گویند، فرزانه، مریم، سمانه، آیدا، تارا و … همه و همه اسمشان را می گویند و می نشینند، در کلاس های دیگر حسین، مهدی، سینا، میثم، آرش و … خودشان را معرفی می کنند، با نام و نام خانوادگی و دوباره کنار هم روی نیمکت می نشینند. برق چشم هایشان از شیطنت نهفته خبر می دهد و معلم زل می زند به چشم هایشان و در اندیشه اش قبض برق و قسط بانک و بیماری فرزند و بگومگو با همسر می گذرد.
فکر می کنید چقدر دانــش آموزهایمان را می شناسیم؟
بــه دست آوردن اطلاعاتی پیرامون زندگی شخصی دانش آموزان و فضای خانه آنها، مهمترین عامل برای برقراری ارتباط بهتر با دانش آموزان است.
اگر کودک احساس امنیت نکند، نمی توان انتظار داشت با اضطراب، نگرانی و سرخوردگی قدرت فراگیری را از دست بدهد.
بدیهی است که هر گاه احتیاجات اولیه و فیزیولوژی کودک برآورده نشود، نمی توان انتظار داشت که با حواس جمع سر کلاس حاضر باشد و در یادگیری کوشش کند. بازدید از خانه کودک می تواند با اهداف از پیش تعیین شده ای انجام شود، می توان در این بازدیدها علایق، ترس ها، مهارت های خوردن و خوابیدن، منابع محرک ادراکی و نظارت در مورد مدرسه را جست وجو کرد.
از سوی دیگر می توان نظر پدر و مادرها را درباره مدرسه، روش های انضباطی و درک نقش معلم جویا شد.
سبک زندگی خانوادگی کودک نیز از جمله مواردی است که می تواند تاثیر مهمی در رشد شخصیت کودک داشته باشد.
این بازدیدها برای معلمان باعث کسب اطلاعاتی درباره وضع کودک در خردسالی و توقع والدین از او می شود. این بازدیدها باید در والدین احساس راحتی به وجود آورد و در مدرسه نیز با روی خوش از آنان استقبال شود.
در واقع این ارتباط سبب می شود تا خانواده ها در تعلیم و تربیت فرزندانشان نقش پررنگ تری داشته باشند.
کودکان و طلاق
در مورد برخی کودکان که پدر و مادرشان از یکدیگر جدا شده اند و دارای دو خانه مجزا از یکدیگر هستند، در صورت لزوم می توان با مراجعه به هر دو خانه کودک شرایط ویژه زندگی اش را بررسی کرد.
تصویری که آموزگار از هر یک از شاگردانش دارد، کمک بزرگی خواهد بود. مشکلات ریز و درشت کودکان در یادگیری و انجام تکالیف با همکاری مستمر میان خانه و مدرسه بهتر حل خواهد شد.
بهداشت روانی در مدرسه
پس از آنکه طرح ارزشیابی توصیفی در سال تحصیلی 82 – 81 به شکل پیش آزمایشی در 25 کلاس و در سال بعد (83 – 82) در 200 کلاس و بالاخره سال گذشته در 300 کلاس پایه اول و 200 کلاس پایه دوم اجرا شد، نتایج حاصله نشان داد که سطح بهداشت روانی محیط یاددهی و یادگیری در سالهای گذشته افزایش داشته و رضایت والدین، اولین نشانه این بهبود است.
ریزش و تکرار پایه دانش آموزان تحت پوشش این طرح نیز بسیار کاهش یافته، به طوری که تنها یک درصد دانش آموزان تحت پوشش، مردود شده اند.
آخرین سال آزمایش
سال آینده، آخرین سال اجرای آزمایشی این طرح است، اما به گزارش ایسنا، به گفته کارشناسان، این طرح هنوز اجرای سراسری آن قطعی نشده است.
به هر حال از سالهای بعد ممکن است این طرح به شکل سراسری اجرا شود که می تواند در بهداشت روانی دانش آموزان، بویژه در سالهای آغازین ارتباط با مدرسه موفق باشد.
حلقه های ارتباطی
حلقه ارتباطی میان خانه، مدرسه و اداره و تصویر درست از دانش آموزان، می تواند مهمترین گام در پیگیری آموزش همه جانبه از سوی معلمان باشد.
زنگ می خورد
زنگ به صدا درمی آید، بچه ها از سر و کول یکدیگر بالا می روند، باد و حیاط مدرسه را پشت سر می گذارند، راستی امروز چه کسی زودتر از همه به در خروجی رسید؟
از مدرسه که می روند انگار رها شده باشند، به فردا فکر نمی کنند که قرار است خواب آلود باز گردند، اما دوباره چشم هایشان برق می زند.
منبع:روزنامه همشهری

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: