سکوت مرگبارم را . . .

نمیدانم پس از مرگم چه خواهد شد
نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم
چه خواهد ساخت ،
ولی بسیار مشتاقم ،
که از خاک گلویم سوتکی سازد ،
گلویم سوتکی باشد ،
بدست کودکی گستاخ و بازیگوش
و او ،
یکریز و پی در پی
دم خویش را بر گلویم سخت بفشارد
و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد ،
بدینسان بشکند در من ،
سکوت مرگبارم را . . .
(دکتر علی شریعتی)

Advertisements

2 پاسخ to “سکوت مرگبارم را . . .”

  1. طلیعه Says:

    سلام . بسیارزیباست . بخصوص این شعر آخری از معلم شهید دکتر شریعتی که یاد و خاطره اش همیشه زنده است . موفق و پایدار باشی .

  2. سعید میرشکاری Says:

    از دکتر علی شریعتی باز هم بنویس … مناجات های کتاب نیایشش را پیشنهاد می کنم

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: