یادی از رفتگان فرهنگ و ادب…

سالی که گذشت یعنی سال 1384، بسیاری را با خود برد و فرهنگ و ادب این سرزمین چهره‌هایی را از دست داد؛ از آیت‌الله سیدجلال‌الدین آشتیانی – متفکر برجسته‌ی فلسفه‌ی اسلامی – در آغازین روزهای بهار تا کریم امامی – مترجم و ویراستار بنام که با تابستان رفت، و پاییز و زمستان که آخرین بازمانده‌های شاگردان نیما یوشیج (پدر شعر نو ایران) را با خود برد…
منوچهر آتشی و محمود مشرف آزاد تهرانی (م. آزاد) از آخرین بازماندگان شاگردان نیما بودند.
منوچهر آتشی: در سن 74 سالگی، 29 آبان‌ماه امسال پس از جراحی کلیه در بیمارستان سینای تهران درگذشت و در خاک زادگاهش ، بوشهر آرام گرفت. نخستین مجموعه‌ی شعر او با عنوان «آهنگ دیگر» در سال 1339 در تهران چاپ شد. «آواز خاک»، «دیدار در فلق»، «وصف گل سوری»، «گندم و گیلاس»،«زیباتر از شکل قدیم جهان»، «چه تلخ است این سیب» و «حادثه دربامداد» ، ازجمله مجموعه‌های شعر منتشر شده‌ی آتشی هستند.
م. آزاد: نیز 29 دی‌ماه به‌علت پیش‌رفت سرطان روده، پس از تحمل رنج چندماهه‌ی بیماری درگذشت.
او متولد آذرماه سال 1312 بود. از دانشکده‌ی ادبیات دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد و نخستین کتابش – «دیار شب» – را با مقدمه‌ی احمد شاملو منتشر کرد.
بهرام اردبیلى: از شاعران جنبش مدرنیستى شعر نو در دهه‌ی 40 ، منسوب به «شعر دیگر» بود که اول اسفندماه امسال پس از یک توقف چند روزه در ایران درگذشت. او البته سال‌ها بود که از دنیای شعر دور شده و به عرفان رو آورده بود.
سیداسماعیل نواب صفا: ترانه‌سرای پیش‌کسوت ایران – هم 19 فروردین1384 در سن 81 سالگی از دنیا رفت.
او هم‌کاری خود را از سال 1326 در زمینه‌ی ترانه‌سرایی و نویسندگی با رادیو آغاز کرد و در سال 1335 به عضویت شورای نویسندگان رادیو درآمد. برنامه‌ی محبوب «کاروانی از شعر و موسیقی» را که بین سال‌های 1339 تا 1342 از رادیو پخش می‌شد، بنیان گذاشت که با حضور شاعران، نوازندگان و خوانندگان سرشناسی اجرا می‌شد.
سیدمحمد عباسیه کهن: شاعر گیلانی – دوم تیرماه در بیمارستانی در تهران با زندگی وداع کرد.
از عباسیه کهن متولد 1335 رشت، مجموعه‌های شعر «رنگ نیلوفران»، «شهر من عشق»، «داوینچی آه می‌کشد» ، «یک کاروان شقایق» و «بین خودمان باشد» منتشر شده و چند کتاب ازجمله «پژوهشی در سبک هندی (2 جلد)» نیز از او منتشر خواهد شد. او عضو شورای شعر صدا و سیمای مرکز گیلان بود و به تدریس اشتغال داشت.
محمدرضا آغاسی: شاعر مثنوی ‌سرای اهل بیت (ع) و دفاع مقدس – نیز سوم خرداد ماه پس از یک عمل جرحی قلب درگذشت.
مهدی قهاری :شاعر کرمانی – سوم دی‌ماه دار فانی را وداع گفت.
از او کتاب‌هایی ازجمله «تردید آرش»، «اگر تمامی دریاها جوهر شود»، «درختان قلم» و «در حضور نقره خاکسترت» منتشر شده است. قهاری برگزیده نخست بخش آزاد هفتمین جشنواره شعر رضوی استان کرمان بود و در سال گذشته نیز کتاب او به‌عنوان کتاب سال استان در موضوع شعر برگزیده شد.
آیت‌الله جعفر شمس گیلانی: امام جمعه‌ی پیشین لنگرود، شاعر و مؤلف – دوم دی‌ماه در سن 88 سالگی درگذشت. اهل ادبیات و شعر بود و مجموعه‌ی شعر «خاطرات» و کتاب تحقیقی «گام‌هایی با تاریخ اسلام» از آثار به ‌جای ‌مانده‌ی اوست.
علی اخگر: شاعر 29 ساله‌ی اهل چهارمحال و بختیاری – که حدود نه ماه به ‌دلیل سانحه‌ی رانندگی در بستر بیماری بود ، هفتم خرداد ماه در فارسان درگذشت. او کارمند کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان بود و از سنین نوجوانی شعرهای خود را در مجله‌های ادبی منتشر می‌کرد.
نجمه زارع: غزل‌سرای نوگرای کازرونی – نیز در سن 23 سالگی و در پی مرگ مغزی ناشی از یک عمل جراحی، دار فانی را وداع گفت. او مجموعه‌ی غزلی در دست انتشار و در جایزه‌ها و رویدادهای شعری حضور مستمری داشت.
ترجمه‌ی ایران هم چهره‌ی مهمی را از دست داد:
کریم امامی: که به ویژه از معدود مترجمان ما بود که به ترجمه و معرفی ادبیات خودمان پرداخت.
او سال‌ها از بیماری سرطان رنج می‌برد و درنهایت، 18 تیرماه در تهران درگذشت. کریم امامی یکی از پیش‌گامان ترجمه‌ی شعر فارسی به انگلیسی بود که او را از مقابله‌گران بزرگ با تسلط توأمان به زبان‌های فارسی و انگلیسی می‌دانستند. از امامی علاوه بر ترجمه‌ی شعرهایی از انگلیسی به فارسی و برعکس، فرهنگ یک‌جلدی فارسی – انگلیسی برجای مانده است. امامی هم‌چنین با تأسیس نشر سروش، سال‌ها به نشر کتاب‌های مختلف پرداخت.
فرهاد اسکندری: مترجم شیرازی – نیز که چندسالی به سرطان معده مبتلا بود، 21 تیرماه و در سن 48 سالگی دارفانی را وداع گفت.او به ترجمه‌ی ادبی در نشریه‌ها و تدریس زبان انگلیسی اشتغال داشت که این اواخر به خاطر بیماری، کار ادبی‌اش را نمی‌توانست انجام دهد و ترجمه‌ی کتابی را که شروع کرده بود، نیمه‌کاره گذاشت.
دکتر محمد قریب:هم مردادماه در سن 95 سالگی در اثر سکته مغزی دار فانی را وداع گفت. او که از شاگردان استاد عبدالعظیم قریب (بنیانگذار ادبیات نو فارسی) بود، بخشی از آثار تحقیقاتی‌اش عمدتا در کتاب‌های مختلف لغت‌نامه که به‌عنوان کتاب‌های مرجع برای اهل ادب و تحقیق محسوب می‌شود، انتشار یافته است .
اما نوروز 84، هم‌زمان شد با درگذشت آیت‌الله سیدجلال‌الدین آشتیانی، دکتر محمد مددپور و سیدعلی کمالی دزفولی.
آیت‌الله سیدجلال‌الدین آشتیانی: متفکر برجسته‌ی فلسفه‌ی اسلامی ـ سوم فروردین‌ماه پس از حدود هشت ماه بستری بودن، در سن 80 سالگی در مشهد درگذشت. مناظره های علمی ـ فلسفی او با هانری کربن بسیار مشهور است. آثار به‌جای مانده از او را در سه حوزه‌ی تصحیح و شرح متن‌های عرفانی و فلسفی، تالیف و تحقیق در تاریخ فلسفه اسلامی می‌توان تقسیم کرد.
دکتر محمد مددپور: از متفکران و مؤلفان فلسفه‌ی هنر – نیز سوم فروردین‌ ماه بر اثر سانحه‌ی رانندگی در شمال کشور درگذشت. مددپور متولد سال 1334 در شهرستان بندرانزلی، مدیر دفتر مطالعات دینی پژوهشگاه فرهنگ و هنر اسلامی حوزه‌ی هنری سازمان تبلیغات اسلامی و عضو هیأت علمی دانشگاه شاهد بود.
استاد سیدعلی کمالی دزفولی: مؤلف و مفسر کتاب‌های علوم قرآنی ـ نیز فروردین‌ماه بدرود حیات گفت.
آیت‌الله حاج شیخ محمدتقی بهلول: تاریخ زنده‌ی حماسه‌ی مسجد گوهرشاد – مردادماه درگذشت. محمدتقی بهلول در واقعه قیام مسجد گوهرشاد با سخنرانی پرشور خود نقش اول را در قیام مردمی داشت. وی مجتهد و به ادبیات عرب مسلط بود. شعر می‌سرود. از تاریج انبیای اسلام آگاه بود و شاهدی زنده بر تاریخ یک‌صد ساله اخیر ایران و جهان بود. هم‌چنین به فقه اهل سنت مسلط بود و سابقه تدریس در دانشگاه الازهر مصر را داشت.
حاج شیخ محمد آخوندی:که بنیان‌گذار دارالکتب اسلامیه بود و به ویژه در زمینه نشر دینی و معارف اسلامی فعالیت داشت، در مردادماه درگذشت.
آیت‌الله سیداحمد پیشوا: از علمای بنام فارس، مدیر حوزه‌ی علمیه بیت‌المهدی شیراز و عضو جامعه‌ی روحانیت شیراز – نیز 23 بهمن‌ماه دار فانی را وداع گفت.
دو نویسنده‌ی ایرانی هم هر دو به‌علت سرطان در خارج از کشور درگذشتند؛ جلال طوفان و پروین بیدار.
جلال طوفان :نویسنده و مترجم – که بهمن‌ماه در آمریکا درگذشت، در سال 1331 امتیاز روزنامه‌ی «طوفان جنوب» را گرفت و 35 شماره در جهرم نشر داد. به‌خاطر مطالب منتشرشده در اولین شماره، دفتر روزنامه و خانه‌ی او را آتش زدند و روزنامه تعطیل شد.
پروین بیدار: جامعه‌شناس و نویسنده‌ – نیز در سن 56 سالگی در انگلیس پایان یافت. گاردین درباره‌ی او نوشت: پروین بیدار دوره‌ی تحصیلات ابتدایی‌اش را در ایران به پایان رساند. آن‌گاه به انگلیس رفت و لیسانس خود را در رشته جامعه‌شناسی در کالج بیرکبک لندن گرفت. پس از آن در همین کالج مدرک کارشناسی ارشد خود و سپس دکتری خود را در رشته‌ی جامعه‌شناسی سیاسی گرفت.
تا سالی که می‌آید؛ بی‌ آن‌ها، اما با خاطره، یاد و نوشته‌های‌شان پی گرفته می شود و خواهد شد…
گزارش از: ایسنا

Advertisements

یک پاسخ to “یادی از رفتگان فرهنگ و ادب…”

  1. aMIN L0assive Says:

    سلام

    وب لاگ تون خيلي قشنگه و موضوعات جالبي هم داره.

    خوشحال مي شم از وب من هم ديدن كنيد و نظر بدين

    تشكر

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: