هفت جا، نفس خویش را حقیر دیدم!

هفت جا، نفس خویش را حقیر دیدم:
نخست، وقتی دیدمش که به پستی تن می داد تا بلندی یابد.
دوم، آن گاه که در برابر از پا افتادگان ،می پرید.
سوم، آن گاه که میان آسانی و دشوار مختار شد و آسان را بر گزید.
چهارم، آن گاه که گناهی مرتکب شد و با یاد آوری این که دیگران نیز همچون او دست به گناه می زنند،خود را دلداری داد.
پنجم، آن گاه که از ناچاری، تحمیل شده ای را پذیرفت و شکیبایی اش را ناشی از توانایی دانست.
ششم، آن گاه که زشتی چهره ای را نکوهـش کرد، حال آن یکی از نقاب های خودش بود.
هفتم، آن گاه که آوای ثنا سر داد و آن را فضیلت پنداشت.
(جبران خلیل جبران)

Advertisements

4 پاسخ to “هفت جا، نفس خویش را حقیر دیدم!”

  1. سانی Says:

    مطلب قابل تاملی بود ممنونم

  2. روح الله Says:

    آن گاه که میان آسانی و دشوار مختار شد و آسان را بر گزید… خیلی جالب بود.موفق باشی

  3. علی Says:

    سلام و تشکراز شما عزیز
    بنظر من گذشتن از هفت خوان رستم و گشودن دژهای ذلت تامل در فرمایشات جبران خلیل می باشد
    یا علی مدد

  4. hanmid reza Says:

    احسنت !
    امیدوارم روز به روز پیشرفت کنی و دست ما رو هم بگیری .
    یا علی …..

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: