وصیت یک معلم!

دکتر علی شریعتی
امروز بیست و نهم خرداد، روز درگذشت نویسنده بزرگ ایران یعنی دکتر علی شریعتی است؛ او با نوشته های زیبا و روان خود ، حرف های بسیار زده است، پس امروز تصمیم گرفتم قسمت هایی از وصیتنامه دکتر علی شریعتی را به همراه جملات و کلام های زیبا و دلنشینش بنویسم…
وصیت یک معلم که از هیجده سالگی تا امروز که در سی و پنج سالگی است، جز تعلیم کاری نکرده و جز رنج چیزی نیندوخته است، چه خواهد بود؟
… فرزندم! تو می توانی» هر گونه بودن» را که بخواهی باشی، انتخاب کنی. اما آزادی انتخاب تو چهار چوب حدود انسان بودن محصور است. با هرانتخابی باید انسان بودن نیزهمراه باشد و گرنه دیگر از آزادی و انتخاب، سخن گفتن بی معنی است، که این کلمات ویژه خدا است و انسان و دیگر هیچ کس، هیچ چیز، انسان بودن یعنی چه؟ انسان موجودی است که آگاهی دارد (به خود و جهان) و می آفریند (خود را و جهان را) و تعصب می ورزد و می پرستد و انتظار می کشد و همیشه جویای مطلق است. جویای مطلق. این خیلی معنی دارد. رفاه، خوشبختی، موفقیتهای روزمره زندگی و خیلی چیزهای دیگر به آن صدمه می زند. اگر این صفات را جزء ذات آدمی بدانیم، چه وحشتناک است که می بینیم در این زندگی مصرفی و این تمدن رقابت و حرص و برخورداری همه دارد پایمال می شود انسان در زیر بار سنگین موفقیتهایش دارد مسخ می شود، علم امروز انسان را دارد به یک حیوان قدرتمند بدل می کند. تو هر چه می خواهی باشی باش، اما… آدم باش.
اگر پیاده هم شده است سفر کن، در ماندن می پوسی. هجرت کلمه بزرگی در تاریخ «شدن» انسانها و تمدنها است.
… اگر بتوانید در این طوفان کاری کنید، تنها به نیروی اعجازگری است که از اعماق روح شما سر زند، جوش کند و اراده ای شود مسلح به آگاهی ای مسلط بر همه چیز و نقاد هر چه پیش می آورند و دور افکننده هر لقمه ای که می سازند. چه سخت و چه شکوهمند است که آدمی خود طباخ غذاهای خویش باشد. مردم همه نشخوار کنندگانند و همه خورندگان آنچه برایشان پخته اند. دعوای امروز بر سر این است که لقمه کدام طباخی را بخورند. هیچ کس به فکر لقمه ساختن نیست. آنچه می خورند غذاهایی است که دیگران هضم کرده اند و چه مهوع!
و از کلام های دل نشین و زیبا و پر محتوای دکتر علی شریعتی بخوانید:
– ارزش عمیق هر کسی به اندازه حرفهایی است که برای نگفتن دارد.
– خدایا عقیده ام را از دست عقده ام مصون بدار.
– آنان که غنی ترند محتاج ترند.
– مسوولیت زاده توانایی نیست زاده آگاهی است و زاده انسان بودن.
– استوار ماندن و زیر هرباری نرفتن دین من است.
– قدرت نیازمند کسی است که در برابرش رام گردد.
– غرور در جستجوی غروری است که آنرا بشکند.
– هر کس را نه بدان گونه که هست احساسش میکنند بلکه بدانگونه که احساسش میکنند هست.
– قلم ودیعه عشق و امانت آدم در زبان خداست.
– تو پسرم – اگر نمی خواهی بدست هیچ دیکتاتوری گرفتار شوی فقط یک کار بکن:«بخوان – بخوان و بخوان»
– خدایا به هرکه دوست میداری بیاموز که عشق از زندگی کردن بهتر است و به هرکه دوست تر می داری بچشان که: دوست داشتن از عشق برتر!

Advertisements

3 پاسخ to “وصیت یک معلم!”

  1. باران Says:

    سلام دوست عزیز وتشکر از همراهیت

    من هرگز از مرگ نمی هراسیدم
    عشق به ازادی، سختی جان دادن را
    بر من هموار می سازد.
    ممنون از مطلبی که راجع به دکتر نوشتی. به دیدنم بیا که هنوز ابری ام.منتظر دیدارت هستم.

  2. منصور Says:

    واقعا…شکی نیست…
    عشق به آزادی، سختی جان دادن را بر من هموار می سازد.

  3. سانی Says:

    خوبه که مناسبتها هیچ وقت یادت نمیره 🙂

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: