نقدی بر فیلم سینمایی اخراجی ها

فیلم سینمایی اخراجی ها
ساعت یک نیمه شب بود… در دنیای مجازی اینترنت پرسه می زدم…ناگهان به وبلاگ آقای مسعود ده نمکی رسیدم، ایست کردم و خواندم…
از فیلم اخراجی ها شنیده بودم…تکه هایی از آن، که به عنوان تبلیغ در تلویزیون پخش می شد را دیدم، خوشم آمد… در همان ساعت یعنی یک نیمه شب به حامد، یکی از دوستان، اس ام اس زدم و به او گفتم می آیی برویم و فیلم اخراجی ها را ببینیم… او هم مشتاقانه قبول کرد و البته دیدن این فیلم باعث شد تا یکی از دوستان قدیمی خودم، آقا پیمان گل گلاب را هم ببینم و او هم با ما این فیلم را ببیند…بهتر از دیدن فیلم، جمع دوستان بود…
فیلم خوب و بی نقصی بود…اگر هم نقصی داشت آنقدر خوبی داشت که نقص هایش همه پنهان می شود.
خوشحالم که با معرفی این فیلم به دوستان و دیدن آن احساس پشیمانی نمی کنم…
دیدن این فیلم و پرداخت هزینه و رفتن به سینما، واقعا ارزش این فیلم را داشت، هر چند ما مهمان آقا حامد بودیم و او سه تا بلیط مجانی برای دیدن این فیلم داشت.
در این فیلم اکبر عبدی، امین حیایی، علی اوسیوند، کامبیز دیرباز، قاسم زارع، عبدالرضا اکبری، فخرالدین صدیق شریف، محمود مقامی، محمدرضا شریفی نیا، نیوشا ضیغمی، ارژنگ امیرفضلی، منوچهر آذر، مریلا زارعی، نگار فروزنده، علی اکبری، محمد یزدی، سپند امیر سلیمانی، لیلا بلوکات و فاطمه ده نمکی به زیبایی نقش خودشان را ایفا کرده بودند؛ و آقای مسعود ده نمکی نیز با اینکه به گفته خودشان اولین تجربه در ساخت این چنین فیلم ها را داشته اند واقعا به خوبی این فیلم را کارگردانی کرده بودند.
فیلم سینمایی اخراجی ها
در داستان این فیلم همه کسانی که از آدم های بد و شرور (آدم هایی که تریاکی و سیگاری، دزد، قمارباز، مطرب و لات و الوات) بودند، آدم شدند به عبارت دیگر همه کسانی که قرار نبود آدم شوند، آدم شدند و کسانی که خود را مدعی آدم بودن می دانستند و خود را بهترین بنده خدا می دانستند، همچنان دور از آدمیت ماندند، و بعد از دیدن آدم شدن این آدم های شرور خودشان فهمیدند که واقعا بنده خوب خدا نیستند.
داستان این فیلم برای خندیدن خیلی صحنه داشت، اما خنده های آن غمگین بود، شاید برای من خنده ها غمگین بود…
در داستان فیلم اخراجی‌ها، حرف‌هایی در مورد جنگ گفته شده بود که هیچ‌ فیلمسازی تا کنون نتوانسته بود آنها را مطرح کند و فقط آقای مسعود ده‌نمکی توانسته بود به‌ خوبی دانسته‌هایش از جنگ و دفاع مقدس را به کار گیرد و فیلمی متفاوت بسازد.
در داستان فیلم اخراجی ها بر خلاف تمام فیلم ها و داستان های ایرانی عاشق و معشوق به هم نرسیدند ولی عاشق و معشوق حقیقی، یعنی مجید سوزوکی (نقش اصلی آدم بد ها) و خدا به هم رسیدند…
در این فیلم طنز به زیبایی به کار رفته بود، در جاهایی از فیلم صحنه ها و حرف هایی زده و نشان داده می شد که واقعا برای همه درس و نکته بود.
صحنه ایی که آن روحانی و آن فرمانده برای اینکه نتوانسته بودند آن انسان های بد را آدم کنند، خودشان را تنبیه کردند زیبا بود…آن روحانی و فرمانده گفتند عیب از ماست که نتوانسته ایم به این آدم ها بفهمانیم جنگ و دفاع مقدس چیست.
تنها در بعضی از صحنه ها مثلا حضور تانک در بیمارستان و یا صحنه های جبهه و جنگ احساس ضعف در درست کردن و ایجاد صحنه ها دیدم.
با دیدن این فیلم امیدوار شدم که هنوز کسانی هستند که برای فهماندن دفاع مقدس و ارزشهای انسانی برای این مملکت عرق می ریزند و زحمت می کشند.
من از همین جا از همه کسانی که در ساختن این فیلم پر محتوا، معنوی و پر از ارزش های والای انسانی تلاش کرده اند تشکر می کنم و امیدوارم این فیلم راهی باشد برای ساختن فیلم هایی این چنین.
در آخر شما را دعوت می کنم که حتما این فیلم را ببینید، چرا که از دیدن آن احساس پشیمانی نخواهید کرد.

Advertisements

14 پاسخ to “نقدی بر فیلم سینمایی اخراجی ها”

  1. moje Says:

    سلام با اجازه ات چون از نوشتنت در مورد اخراجی ها خوشم اومد اونو توی وبلاگم به همراه چند تا نقد دیگه گذاشتم … البته با ذکر منبع

  2. ali Says:

    سلام
    من این فیلم رو در سینما دیدم و واقعا روی من تاثیر گذاشت.
    مسعود ده نمکی-رضا عطارا-مهران مدیری-شاهد احمد لو از کسانی هستند که کارهای طنز رو خوب ارائه میدهند.
    واقعا فیلم اخراجی ها علاوه بر اینکه کمدی بود در اخر فیلم هم بسیار تاثیر گذار و درام بسیار عالی داشت. تبریک به مسعود ده نمکی با این فیلم بسیار زیبا.
    ای کاش در سینمای ایران باز هم چنین فیلمهایی با داستان ساده و بدون اغراق ببینیم.
    ممنون از نقد خوب شما

  3. مهم نیست Says:

    فیلم رو امشب دیدم . با همسرم و پسر 8 ساله ام که دائما از احتمال جنگ می پرسید. در اکثر مواقع نتونستیم جواب سئوال های مکرر او را بدهیم. بغض گلو مونو گرفته بود. ایرانی و احساساتی بودنش لازم به معرفی نیست.بخصوص که خودم اون موقع جزو اخراجی ها بودم و بخصوص که شنیده بودم خیلی از اون هائی که به نام شهید برمی گشتند از پشت تیر خورده بودند و یا ……
    اشک من بخاطر وطن بود و یاد دل های پاک همکلاسی هائی که سال به سال بر تعداد نیمکت های خالی شون تو کلاس مون اضا فه می شد. ولی بیشتر اشکم بخاطر مرگ مجید ها و حاج مرتضی هایی بود که پس از دو سال اول جنگ ، بی جهت و با بی تدبیری بعضی ها ان شربت مورد نظر بایرام رو سر کشیدند یا مثل جانباز های شیرازی کتک هم خوردند.
    همه طیفی توشون بود کمتر مثل مجید سوزوکی و کمتر مثل حاج مرتضی ولی بیشتر تو فصل زمستون که کشاورزی و کار ساختمونی کم یا تعطیل می شد واسه ماهی 3500 تومان آن روز می رفتند (شبیه رفتن به ژاپن)و ….

    شرایط نمره دهی در امتحانات جبهه هم خیلی از هم کلاسی های منو اونجا کشوند که یا با بار ها امتحان دادن سالم برگشتند یا مجروح یا افقی .
    اواخر که نیرو کم بود بحث سهمیه دانشگاه چاشنی شد.

    هم کلاسی هائی هم داشتم که بخاطر پزشکی تو پزشک قانونی دیدمشون.

    بگذریم اما فیلم به لحاظ ایجاد حس ایران برای همه (خودی های سهمیه دار در همه چیز و شهروند های ممنوعه)خوب بود هر چند به علت تغییر تفکر حاجی نبود شرایط امروز و نیاز به حضور گوشت های جلوی توپ حاجی و حاج آقا رو مجبور به بشین و پاشو کرد.
    داستان فیلم و تکنولوژی بکار رفته مثل این بود که به دانش آموزی بگید لیلی با من است رو تمرین کن و اگه فکر کردید شاید بر باور همیشگی شما تماشاگر ایرانی آی کیو پائینی داره (امت ، رعیت) پس از شهره لرستانی همون نقش قبلی رو درخواست می کنید.
    مثل موقع انتخابات و از سر مجبوری دیگه تمام بازیگر هاتون رو از برادر ها انتخاب نمیکنید ( البته همه نقش های مثبت رو به برادر ها می دید ) و نقش های مسئله دار رو به آدم هائی که بجز حالت های اضطرار حتی اگه آقا هم می گفت حاضر به از تو یک خیابون رد شدن با اونا نبودید، می دهید.
    ادعا تون میشه بچه جنگید ولی یادتون می ره دکتر از خارج برگشته که هیچی ، حتی دیپلمه های علوم تجربی هم بعد از 10 روز دوره جنگی دیدن واسه امدادگری انتخاب می شدن ( وقتی ما ها ساکت باشیم مدعی پرصروصدا نتیجه اش همینه).
    آرزو می کنم خودت فیلمتو با حضور قلب ببینی و اون سکانسی که فقط مجید سوزکی حاضر شد رو مین بره رو بارها ببینی ( سایر برادر ها لبیک نگفتند) و منو تو که می دونیم این ارتشی های استحاله شده اگه نبودند ما با نیروهایی که هنوز تانک ها به تیر رس نرسیده بودند همه خشاب هاشون رو از ترس خالی میکردند 6 ماهه جنگو باخته بودیم.

  4. دهقان Says:

    پاسخی به مهم نیست:
    زمانی که خواستیم در باره جنگ صحبت کنیم باید جنگ و رمان جنگ را به دو قسمت تقسیم کنیم که به نظر بنده از سال 1359 تا سال 1362 را یک بخش و از 1362 تا سال1367 می شود قسمت دوم. در دوره اول خبری از تجهیزات و امکانات فوق العاده وجود نداشت ولی تا دلتان بخواهد ایثار و گذشت و شجاعت وجود داشت ولی با طولانی شدن جنگ و کش دار شدن آن خلوص و شجاعت جای خود را به حسابگری و کسب منافع داد که نتیجه اینگونه جنگیدن نیز چیزی جز پذیرش قطعنامه 598 و نوشیدن جام زهر توسط حضرت امام نبود لذا وقتی از جنگ صحبت می کنیم کلی گویی نکنیم و من نیز اطمینان دارم که آقای ده نمکی بعد از سال 62 به جبهه رفته است.
    —————
    پیشنهاد من این است که هر کس می خواهد فیلم پرفروشی داشته باشد و حتی به میلیارد برسد بد نیست تجربیات آقای ده نمکی را استفاده نماید و دفاع مقدس و رزمندگان آن را به تمسخر بگیرد و مردم و به ویژه جوانانی که از حال و هوای جنگ مطلع نیستند را در دالان خنده و گریه و واقعیت و دروغ، سرگردان و حیران نماید.

  5. امین Says:

    فیلم اخراجی ها فیلم بسیار ضعیفی بود و ضعف کارگردانی و بازیگردانی در آن کاملا به چشم می خورد. کافی است به تفاوت بازی کامبیز دیرباز در دو فیلم دوئل و اخراجی ها توجه کنید. آن وقت فرق کارگردان آماتور و حرفه ای را متوجه خواهید شد.
    همچنین به نظر من استقبال زیاد از اخراجی ها بیشتر به خاطر کار قبلی آقای ده نمکی یعنی فقر و فحشا بود که سر و صدای زیادی به پا کرد.

  6. زینب Says:

    بسم رب

    سلام من نفهمیدم این وبلاگ برای خود آقای ده نمکی هست یانه اگه هست که اول باید بگم ایول ایول داش مسعود و ایول فیلمت خیلی قشنگ بود بالاخره یه بچه رزمنده ی واقعی تونست از پس فیلم دفاع مقدس بر بیاد یعنی نمی دونم چطور تشکر کنم دمت گرم کارت خیلی درسته.
    و می خواستم بگم ما این فیلم را از روی این سی دی های قاچاقی دیدیم و من تا الان 15 -16 بار دیدمش آیا این اشکال شرعی داره اگه داره ما چطور دینش و ادا کنیم .
    اگه هم وبلاگ اقای ده نمکی نیست می شه آدرس وب ایشون و به ما بدید.

  7. سارا Says:

    این فیلم یه صحنه واقعی داره و اونم جاییه که سرباز ها از روی میدون مین رد می کنن تا راه باز بشه . و پشت بندشم صحنه ای که سربازی رو با پاهای قطع شده و خونی نشون می ده ! این همون کاریه که سران ارتش با سربازها کردن . برای اونا مهم نبود که این موجودی که دارن ناقصش می کنن یه انسانه ! زمانی به همین سران ارتش پیشنهاد شده بود که برای باز کردن میدون مین از الاغ استفاده بشه که او نا قبول نکردن ! چون انسان ارزشی برای اونا نداره . فوق الاده فیلم دردناکی بود من فقط گریه ام گرفت بر سرنوشتی که این مردم برای خودشون رقم زدن و چشم هایی که رو به واقعیت بسته است .

  8. محمد Says:

    سارا خانم راجع به صحنه رفتن روی میدون مین همونطور که تو فیلم گفتند داوطلب می خوان. تو جنگ هیچ کس مجبور به رفتن روی مین نبوده همونطور که اون پسره که لکنت داشت خودشو انداخت روی نارنجک.
    این صحنه ها افسانه و داستان نیستند مخصوصا اگه خودت با چشم خودت ببینی واقعی واقعند.
    راجع به فیلم هم واقعا زیبا بود. یه سنت شکنی بزرگ در مورد فیلمهای جنگ بود مثل سنت شکنی فیلم ((لیلی با من است))
    امیدوارم از فیلمها بازم ببینم

  9. رسول حقیری Says:

    سلام به همه
    وقتی من این فیلم رو دیدم واقعا خوشحال شدم چون اولین فیلمی بود که با مضمون دفاع مقدس اینجوری به دل من نشست. از اقای ده نمکی هم تشکر می کنم……

  10. علی Says:

    پاسخی به سارا خانم:در باره پیشنهاد الاغ برای رفتن روی مین امتحان شد ولی دیدند اولین الاغی که روی مین میرفت ، بقیه الاغ ها را هر کاری می کردن از جاشون تکون نمی خوردند. ضمنا این رو هم یاد آور می شم در عملایاتها سرعت انقدر بالا بود که اگر لحضه ای درنگ میشد تمام گردان قتل عام میشدند.

  11. رسول حقیری Says:

    جوابی به سارا خانم….
    واقعا براتون متاسفم که این طرز فکر رو در باره جنگ و شهدا دارید. همین ها بودند که الان من وشما (ما) آزادانه و با خیالی راحت پشت میز می نشینیم و با هم گفتگو می کنیم.طرز فکرتون در مورد شهدا و جنگ اشتباه است…..

  12. mohammad Says:

    به نظر من تنها جنبه طنز این فیلم و اینکه این نوع طنز نوعی جدید وخلاقانه بود باعث فروش زیاد این فیلم شد . و اگرنه این فیلم هم در بطن میخواست از جپهه و جنگ و شهید و جانباز و امثال آن استفاده ابزاری کند . شاید این در یک نظر اجمالی به فیلم نمایان نشود ولی باور کنید صحت دارد .

  13. محمد شیرزاد Says:

    البته این فیلم در جشنواره ی فیلم فجر سانسور شده است تقریبا حدود 30 دقیقه فیلم .

  14. مینو Says:

    ایولا به این هنر خستگی دیدن فیلم های کلیشه ای دفاع مقدس از تنم بیرون رفت امید وارم یه روزی بشه که همه به واقعیات نگاه کنند

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: